
W skrócie
Masz strategię, ofertę i plan publikacji, ale kamera w telefonie wciąż pozostaje wyłączona. To najczęstsza blokada, jaką widzę u osób budujących markę osobistą na LinkedIn. Tymczasem wideo to najszybszy sposób, żeby ktoś cię usłyszał, zobaczył i zaufał ci, zanim napisze pierwszą wiadomość.
Ten poradnik powstał na podstawie 2. odcinka podcastu „Zlinkowani”. Moją rozmówczynią była Martyna Goździuk – właścicielka gdańskiego studia i agencji wideo ViBRAND, wcześniej przez dekadę przewodniczka po Warszawie. Poniżej zebrałem jej praktyczne rady: od przełamania oporu przed kamerą, przez sprzęt i ustawienia, po pomysły na pierwsze filmy.
Wideo na LinkedIn pracuje dłużej niż tekst. Zaraz po publikacji zasięg filmu bywa mniejszy niż zasięg zwykłego posta, dlatego wiele osób uznaje, że „algorytm nie lubi wideo”. Martyna zwraca uwagę na co innego: film potrafi zbierać wyświetlenia nawet przez miesiąc, podczas gdy post tekstowy znika z feedu po 3–4 dniach.
Drugi powód jest ważniejszy. Wideo pokazuje, kim jesteś – jak mówisz, jak tłumaczysz, jak reagujesz. Ludzie kupują od ludzi, których znają i którym ufają. To zasada stara jak handel.
W B2B bez zaufania nie ma sprzedaży. Jeśli nie pokazujesz się regularnie, potencjalny klient nie ma okazji cię poznać.
Martyna nauczyła się mówić do ludzi, oprowadzając turystów po Warszawie. Jej słuchacze porównywali miasto z Paryżem, Rzymem czy Nowym Jorkiem, więc o ich uwagę musiała walczyć na każdym kroku. Na LinkedIn jest tak samo: odbiorca w każdej chwili może przewinąć dalej. Wygrywa nie ten, kto mówi bezbłędnie, tylko ten, kto opowiada konkretną historię.
Kilka sposobów na pierwsze nagrania:
Stres przy pierwszych nagraniach jest normalny. Mija szybciej, niż się wydaje, ale tylko wtedy, gdy nagrywasz regularnie.
Na początek nie potrzebujesz studia ani kamery za kilka tysięcy złotych. Wystarczy to, co masz pod ręką, plus jeden lub dwa tanie dodatki.
Jeśli nagrywasz przednim aparatem, żeby widzieć kadr, też będzie dobrze. Ważniejsze, żeby w ogóle zacząć.
Widz wybaczy gorszą rozdzielczość, ale trzeszczący lub pogłosowy dźwięk odrzuca go po kilku sekundach. Wiele osób ogląda treści biznesowe na słuchawkach w pracy, więc każdy szum słychać wyraźnie.
Najczęstszy błąd to siadanie plecami do okna. Twarz staje się wtedy ciemną plamą. Usiądź przodem do okna, najlepiej przy rozproszonym świetle dziennym. Bezpośrednie słońce daje ostre cienie i sprawia, że mrużysz oczy.
Bałagan na półce za tobą odciąga uwagę od tego, co mówisz. Wybierz gładką ścianę lub uporządkowany fragment biura. Ustaw telefon na statywie na wysokości oczu i patrz w obiektyw, nie w ekran.
Wideo w feedzie startuje automatycznie i bez dźwięku. Masz 2–3 sekundy, żeby ktoś się zatrzymał. Zacznij od konkretu: pytania, problemu lub zaskakującej tezy – bez „Cześć, dziś chciałbym wam opowiedzieć…”.
Nawet 80% użytkowników ogląda treści bez dźwięku. Bez napisów tracisz większość widzów, zanim usłyszą pierwsze zdanie.
Masz dwie opcje:
Na start prostsze są napisy wypalone. Martyna poleca narzędzia, które generują napisy automatycznie i dobrze radzą sobie z polskim: Stenograf, Kapwing i Happy Scribe. Każdy z nich eksportuje też plik SRT. Zawsze sprawdź polskie znaki i nazwy własne.

Format i długość:
Wideo na LinkedIn nie musi być sztywną reklamówką. Małe i średnie firmy mają tu przewagę nad korporacjami: mogą nagrać film w jeden dzień, bez miesięcy akceptacji scenariusza.
Każdy z tych formatów pokazuje ludzi stojących za firmą. Tego w komunikacji wielu konkurentów wciąż brakuje.
W feedzie najlepiej sprawdzają się filmy 30–90-sekundowe. LinkedIn pozwala opublikować dłuższe materiały, ale krótsze częściej są oglądane do końca.
Tak. Wideo w feedzie startuje bez dźwięku, a większość użytkowników go nie włącza. Bez napisów tracisz większość widzów.
Tak. Współczesny telefon w zupełności wystarczy. Największą różnicę zrobią mikrofon krawatowy, statyw i dobre światło z okna.
Do krótkich filmów oglądanych na telefonie – pionowe (9:16) lub 4:5. Do dłuższych rozmów i tutoriali – poziome (16:9).
Pierwsze nagrania prawie zawsze kosztują trochę stresu. Nie potrzebujesz jednak studia, tylko konsekwencji: czystego dźwięku, światła z przodu, napisów i jednego konkretnego komunikatu na film. Po kilku tygodniach regularnego nagrywania kamera przestaje być przeszkodą.
Całą rozmowę z Martyną – o autentyczności, zaufaniu i przekonywaniu siebie do kamery – znajdziesz w 2. odcinku podcastu „Zlinkowani”:
Jeśli zastanawiasz się, od jakiego filmu zacząć, napisz do mnie na LinkedIn – podpowiem, co nagrać jako pierwsze.
Umów się na 30-minutową rozmowę, podczas której porozmawiamy o celach Twojej firmy, obecnych działaniach na LinkedIn oraz obszarach wymagających uporządkowania.
Podzielę się swoim doświadczeniem i podpowiem, jakie rozwiązania najlepiej sprawdzą się w Waszej organizacji - od strategii i profili pracowników po treści, szkolenia lub kompleksowe wdrożenie.
Wypełnij formularz, a skontaktuję się z Tobą, aby ustalić dogodny termin rozmowy.